اطلاعات را با چه دستگاههایی در مغزمان مدیریت کنیم؟بخش چهارم- انبار مغز
به چهارمین بخش از سلسسله مقالات مربوط به شناخت دستگاههای مغز در مدیریت اطلاعات خوش آمدید. وقتی تصمیم گرفتیم که اطلاعاتی به مغز ما وارد شود، مهم این است که ببینیم حالا این اطلاعات چطور در مغز ذخیره شوند که بتوانیم از آنها استفاده کنیم. بنابراین این موضوع به نوعی به حافظه مغز مربوط میشود. بنابراین ببینیم تجویز متخصصین مغزی عصبی برای این کار چیست؟
استفاده از منطق ترمز ABS در یادگیری و به خاطر سپردن!!![gap height=”10″]
ترمز ABS مطمئناً به گوشتان خورده است. یک سیستم ترمز با قابلیت اطمینان و فرمانپذیری بالا. اما منطق این ترمز شباهت جالبی به فرایند مناسب یادگیری در بخش حافطه بلندمدت مغز انسان و موضوع بحث ما دارد. قبلاً این بخش معرفی شده بود. “بخش هیپوکامپ”.
خب حالا ببینیم، این شباهت کجاست؟
ترمز ABS بر این مبنا کار میکند که زمان متوقف شدن چرخها و اتومبیل در سیستمهای معمولی ترمز، یکسان نیست و این باعث میشه که در شرایط خاص مثل زمینهای لیز، عمل متوقف کردن ترمز به خوبی انجام نشود و بعضی وقتا که اصلاً انجام نشود. اما ترمز ABS بوسیله سنسورها و کنترل کنندههای خودش شرایطی را فراهم میکند که فشار ترمز به تناوب کم و زیاد شده و به این وسیله، کاهش سرعت چرخ و ماشین با هم اتفاق میافتد و ضمن امنیت بسیار زیاد، ماشین خیلی سریعتر متوقف میشود.
همین شرایط هم برای مغز اتفاق میافتد. فرایند به خاطر سپردن، می تواند در چند دقیقه با استفاده از تکنیکی به عنوان “حواس پرتی آگاهانه” ساخته شود. در این روش، به جای کارِ بدون توقف، بطور آگاهانه فرایند یادگیری رو تعطیل میکنیم و به کاری غیر از کاری که ظرفیت فکری ما رو اشغال کرده، میپردازیم.
البته این موضوع نه تنها به فرایند یادگیری، بلکه در فرایند تصمیمگیری و حل مسایل پیچیده هم کمک میکند. معمولاً توصیه میشود، روی یک مسأله خاص با تمرکز بسیار بالا تمرکز کنیم و بعدش آن کار را رها کنیم. مغز با این استراحتِ خود ساخته و اصطلاحاً حواس پرتی آگاهانه، در بخش ناخودآگاهش فرایند حل مسأله رو ادامه میدهد. به همین دلیل هم هست که بعضی وقتها با وجود فشار زیاد به مغز، یک اسم رو نمیتوانیم به یاد بیاوریم. اما فردای آن روز مثلاً وقتی داریم پیاده روی میکنیم، آن اسم رو به خاطر میاریم.
[gap height=”10″]
اما نکته مهم اینه که این حواسپرتی، باید تا اونجا که میشه واقعا آگاهانه و برنامهریزی شده باشه. نه اینکه وقتی خسته شدیم، از یک کار فکری بلند شیم. البته طبیعیه که در شرایطی مجبوریم و نمیشه این کار رو کرد. اما بدونیم که انجام آگاهنه این موضوع، اثربخشی بهتری داره.
بنابراین، سعی کنیم جوری برنامهریزی کنیم که ضمن استفاده از سایر ابزارها، عمق مطالب و اثربخشی فرایند به خاطر سپردن اطلاعات در مغز رو با دستگاه چهارم، افزایش بدیم.
دو تا دستگاه دیگه باقی مانده که در مقالات آتی تقدیمتون میکنیم.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.