در سال 1385 درسی داشتیم با نام “تصمیم­‌گیری با معیارهای چندگانه”.جالب بود اما تصور کردم اگر من در جایگاه یک تصمیم‌گیر باشم لزوما از این روش‌ها استفاده نمی­‌کنم. بعد آن، در جریان بیش از 10 سال کار در سِمت­‌های مختلف و دیدن مدیران موفق و موثر، دیدم واقعا بی احترامی به انسانهاست وقتی تصمیم­‌گیری آن‌ها را به این حد ساده فرض کنیم و سعی کنیم با چند تابع و معادله ریاضی آن‌ها را مدل کنیم. به دریچه دیگری برای نگریستن به دنیای عجیب تصمیم‌­گیری نیاز داشتم. گشتم و گشتم تا به دانش مغزی عصبی رسیدم؛ چرا که ریشه همه این تصمیمات در مغز است و من از مغز و ضرورت اطلاع از آن بعنوان یک مدیر هیچ چیز نمی‌دانستم. این بود که پا به این سفر جذاب گذاشتم. شما هم اگر چنین دغدغه‌­هایی دارید، به سایت ما درست هدایت شده اید.